Naam: Pieter Van den Broeck

Leeftijd: 51 jaar

Hoe lang dans je al bij Kinemusikei Dans:

Dit is mijn tiende seizoen bij Kinemusikei. Ik deed vroeger nogal wat sport maar op mijn veertigste had ik te weinig beweging. Ik zocht dus een sport die mijn krakende botten en spieren terug kon smeren. Ik zag in hedendaagse dans een combinatie van gevechtssport en yoga en was blij toen ik Kinemusikei vond. Niet al mijn seizoenen waren even intensief. Het eerste jaar volgde ik woensdag les, maar dat beviel me zo goed dat ik me het jaar daarna ook inschreef voor de bijkomende 'techniek' les. In de jaren daarna kon ik meedoen met Manuella's afstudeerproject voor haar lerarenopleiding in de Singel, een 'Dansproject' met Katja en nog een 'Dansproject' met Sofie. Er waren weken bij dat ik 4 keer per week danste. Fantastisch was dat. Dan waren er 2 jaren die voor mij heel druk waren, waardoor ik heel onregelmatig kwam en ook een Dance Explosion miste. Sinds vorig jaar probeer ik terug regelmatig te komen en het geweldige dansgevoel terug op te pikken. 

Wat spreekt jou zo aan in hedendaagse dans:

Het is één van de meest gezonde vormen van beweging die er zijn. Hedendaagse dans onderhoudt je lenigheid, kracht, coördinatie enz. enz. Het sluit aan bij onze natuurlijke manier van bewegen en is daardoor ook heel mooi om naar te kijken. Het voelt ook geweldig door de combinatie van soepele bewegingen die je lichaam masseren. Omdat je je concentreert op de dans, denk je ook aan niets anders en is het een vorm van meditatie. Ik hou heel erg van grondwerk maar ook sprongen, en vooral als ze worden ondersteund door partners, geven een fantastisch gevoel. 

   

Mooie dansherinneringen:

Ik heb alleen maar mooie dansherinneringen. Uiteraard de jaren met 'Dansproject', maar ook het eerste jaar waarin ik uit het niets in een groep vrouwen terecht te kwam die misschien al twintig jaar samen dansten. Met mijn echtgenote ben ik ook naar dansoptredens beginnen gaan, waardoor we kennis maakten met het werk van fantastische binnen- en buitenlandse choreografen. En dat leidde er weer toe dat ik met mijn kinderen naar 'So you think you can dance' keek (waar onze eigen Manuella uiteindelijk ook tweede werd), wat heerlijke familiemomenten opleverde. 

Favoriete optreden:

Bedoel je een optreden dat ik gezien heb? Ik herinner me geweldige voorstellingen van Sidi Larbi Cherkaoui (ik denk vooral aan 'Babel' en aan zijn duetten), aan 'Vortex' van Anne-Theresa De Keersmaker, voorstellingen van Wim Van de Keybus, maar ook van minder grote namen zoals Wim Van Nuffel met optredens in het CC Berchem, of combinaties van dans en circus tijdens de Zomer van Antwerpen. En dan natuurlijk voorstellingen met onze eigen dansleerkrachten zoals Katja Pire en Manuella, en alle optredens van Dansproject die ik gezien heb.

Hoe sta je je mannetje tussen al die vrouwen:

Tsja. De eerste keer durfde ik de les niet binnen te gaan en ben ik buiten door het raam blijven kijken of dans wel iets voor mij was. Ik zag wel dat er alleen maar vrouwen waren. Ik heb dan al mijn moed bijeen geraapt en de les daarop heel bedeesd beginnen meedoen. Ik was bijna terug weggelopen, maar Katja Pire stelde voor dat ik zou proberen. Ik heb dan stilaan de basis geleerd. Gaandeweg merkte ik dat ik deels kon terugvallen op mijn vroegere kennismakingen met Tai Chi, Chi gong, Kung Fu en Yoga. Als man heb ik ook meer kracht dan de vrouwen en dat helpt hier en daar ook, bv bij partnerwerk. De vrouwen zijn vaak leniger en pikken dan weer sneller choreo's op en zeker de meer technische oefeningen waar armen en benen verschillende dingen moeten doen. Daarbij ging ik liever achteraan staan zodat mijn knoeiwerk minder opviel. Ik probeer me nu vooral niet teveel vragen te stellen bij het feit dat ik de enige man ben in de groep en vooral te genieten van de dans. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe vond je je ervaringen bij Dansproject:

Daarbij ging voor mij een nieuwe wereld open. Toen Katja me vroeg om mee te doen in het 'Dansproject' team (na drie jaar of zo?), vond ik dat een geweldige eer en ook enorm spannend, want ik ben eigenlijk veel te verlegen om op een podium te staan. Maar ik heb geen moment getwijfeld. Ik had de jaren daarvoor geen Dansproject gemist en genoot heel erg van de optredens van de zes dansgroepen die meededen, waaronder Kinemusikei. Het was ook een kans om meer intensief te kunnen dansen. Als we toegroeiden naar een optreden, gebeurde het dat we twee keer les hadden, een keer extra voorbereidden en dan een dag bezig waren met repetities en optreden. Dan voelde ik de dagen erna de dans nog in mijn lijf en dat is geweldig. Op het podium staan, was voor mij ook een hele overwinning, zeker als oudste en tussen soms semi-professionele dansers. Ik herinner me ook momenten dat het (bijna) fout liep, als ik bv een keer helemaal de kluts kwijt was als het licht helemaal uitging en ik mijn positie niet direct vond, of als ik een stukje vergat en ik dan maar in de coulissen bleef en stiekem terug het podium opsloop.  Dat laatste gebeurde in een stuk van Sofie, die tot op het laatste moment nog dingen veranderde. Ik vind het nog steeds heel jammer dat ik door drukte op het werk moest afhaken toen Manuela het Dansproject overnam. Ook is het jammer dat Kinemusikei op dit moment geen 'Dansproject' team meer heeft. Maar ik ga ervan uit dat dat zal veranderen. 

vierkant kinemusikei dans 40

download

danspunt lid 2017